Z kalendarium Leszka Nawrockiego. Listopad

Miało miejsce 20 listopada 1355 r., 665 lat temu

W Płocku zmarł książę Kazimierz I. Był on synem Trojdena I. Na początku lat 40. XIV w. Mazowszem władali trzej młodzi książęta. Dzielnicą czersko-warszawską władali wspólnie Siemowit III i Kazimierz I, dzielnica płocka znajdowała się w rękach ich stryjecznego brata Bolesława III. W 1345 r. w spadku po Siemowicie II, Siemowit III i Kazimierz I otrzymali ziemię rawską, natomiast Bolesław III ziemię sochaczewską i wiską. Jednak 20 sierpnia 1351 r. w bitwie z Litwinami pod Mielnikiem, Bolesław III zginął nie pozostawiając po sobie potomków. W tej sytuacji Siemowit III i Kazimierz I podzielili się Mazowszem. W podziale tym Siemowit III otrzymał ziemię czerską, rawską, gostyńską i liwską, natomiast Kazimierz I ziemie warszawską i sochaczewską wraz z Ciechanowem, Wiskitkami, Nowogrodem i Nowym Dworem. I ten podział nie trwał długo, gdyż w 1355 r. zmarł Kazimierz I, będący bezżenny i bezdzietny. Ziemie jego, w tym ziemia sochaczewska, przypadły w całości Siemowitowi III, ostatniemu z żyjących Piastów mazowieckich, który tym sposobem po raz ostatni zjednoczył Mazowsze w jednym ręku.

Wydarzyło się 20 listopada 1905 r., 115 lat temu

Przerwano zajęcia w szkole początkowej w Kampinosie. Chłopi pięciu okolicznych wsi zabrali dzieci ze szkoły, żądając nauczania w języku polskim. Było to przejawem powszechnego w czasie rewolucji 1905 r. żądania wsi wprowadzenia języka polskiego do szkół i urzędów gminnych. W końcu grudnia 1905 r. chłopi gminy Kampinos wysunęli ponadto żądania polonizacji sądu gminnego.

Miało miejsce 3 listopada 1905 r., 115 lat temu

W Sochaczewie odbyła się demonstracja mieszkańców, będąca wyrazem protestu wobec ogłoszonego przez cara, tzw. manifestu październikowego. Ogłoszony w październiku 1905 r. w całej Rosji strajk powszechny zachwiał absolutyzmem carskim i zmusił Mikołaja II do ustępstw konstytucyjnych. 30 października 1905 r. car wydał manifest zapowiadający „darowanie ludności niewzruszonych zasad wolności obywatelskiej na podstawie rzeczywistej nietykalności osobistej, wolności sumienia, słowa, zgromadzeń i związków”. Odpowiedzią na manifest carski była kontynuacja strajku politycznego i liczne demonstracje, w czasie których wygłaszano hasła obalenia rządów samowładczych. Wobec narastającego oporu 10 listopada 1905 r. car rozkazał wprowadzenie we wszystkich guberniach Królestwa Polskiego, stanu wojennego.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *